یه جایی خوندم آدما دو دسته اند :

 اونایی که اول فکر می کنند بعد حرف می زنند

      اونایی که اول حرف می زنند بعد فکر می کنند.

 ولی من نمی دونم چرا جزء هیچ کدوم از این دسته ها نیستم ، شاید برای اینه که زیاد حرف نمی زنم چون می دونم زبان سرخ ، سر سبز را می دهد بر باد

یا برای اینه که زیاد فکر نمی کنم یا شاید هم هر دوش، نه فکر می کنم نه حرف می زنم

یا شاید جزء آدما به حساب نمی یام  ، پس جز چه موجوداتی هستم ، شاید ...

این هم عاقبت فکر کردن من !.

           همون بهتر که نه حرف می زنم نه فکر می کنم !

اصلاْ در این دنیا، کی می دونه باید چکار کرد؟! فکر کنم اغلب، تعطیل رسمین!