یه لحظه یاد گذشته ها افتادم  . . . همه چیز چه زود میگذره!

آدما خیلی چیزا رو سریع و راحت از دست می دهند، چیزایی که شاید یه روزی اونا را با زحمت به دست آورده باشند. خیلیاشون بی خیال می شن، خیلیاشون افسوس گذشته رو می خورند ، آخه چرا باید اینطوری باشیم؟     

فكر مي كني همين ديروز بود كه اين وبلاگ رو با شور و شوق فراوان راه اندازي كردمو تكه پاره هاي فكرمو در اون انداختم. چه فكرا كه براش نداشتم. ولي يكسال گذشت. به قول معروفی :سالها مي گذرد و ما همچنان اندر خم يك وبلاگيم!

بله، درست شنيديد وبلاگم يكساله شده. واقعاً كه خيلي زود گذشت.

پ.ن1: ولي خيلي وقت بود به سطل آشغالم سر نزده بودم، يه كم خاك گرفته بود!

پ.ن۲: در تعجبم كه با گذشت يكسال،‌ هنوز كه هنوزه آدم  نشدم!!؟ 

     :: ان شاء ا... سال بعد سرِ فرصت، حالا چه عجله اي هست!‌  ;)

شب بیداری هم در دوران امتحانات، برای خودش کلاسی داره! (همون کلاسی که فرداش باید داخلش امتحان بدید!!!)

نمی خوام بگم من تنبل هستم و کارم رو برای شب آخر میگذارم، نه . . . فقط این طوری حسش بهتره!، دیگه در این اوضاع ، بیدار موندن به خاطر پروژه های کلاسی هم، بر کلاس کار ما افزوده!        

  با این حال این قضیه ی دو، سه هفته ماست !

پ.ن : واقعاً شرمنده تمام دوستانی شدم که به وبلاگ من سر می زنند و من دیر به دیر بهشون سر می زنند . یکی از دلیلا رو که بالا گفتم ، دلیل دیگه اش هم همون حسی است که بالا بهش اشاره کردم !!!...!!! دلیل چهارمش هم اینه که دوست ندارم دست خالی به وبلاگ سر بزنم، حالا دیگه کی دست به نوشتنم بیاد خدا می دونه!

باز هم از همه دوستان معذرت می خوام .

دیوارهای کثیف، ماشین های خاکی،هوای پر از دود و ترافیک زیاد

                                                          چشمانم را خسته می کند

                   چشمهایم را می بندم تا شاید آرام شوم

          بوق ماشین ها، سر و صدای زیاد و هیاهوی شهر

گوش هایم را آزار می دهد

                   گوشهایم را می گیرم . . .

همه جا تاریک است، هیچ سر و صدایی نیست،

                             خودم را تنهای تنهای در جنگلی تاریک می بینم

تنهایی به شدت آزارم می دهد، حس ترس مرا فرا گرفته

                                                گذر زمان برایم نامفهوم است .. .

ناگهان حس ضربه ای مرا به خود می آورد. . .

                   ایستگاه آخر بود، باید پیاده می شدم.

      از ایستگاهم گذشته بودم و به ناچار باید پیاده برگردم .

• • • • •

"یا با مردم بودن و تحمل کردن

                                      یا تنها بودن و از دنیا عقب ماندن"

بعد از مدت ها دوباره دیدمت ، یه کم بزرگتر شده بودی

ولی رنگ موهات مثل قبلناست.

هنوز اون خاطره تلخ رو فراموش نکردم

اون موقعی که پرنده های خواهرم رو ازش گرفتی

نمی دونم از خودخواهی ات بود یا از بچگی!

ولی اینو بدون که هنوز تو رو نبخشیدم

حالا هر چی می خوای بیا پیش من و معذرت بخوای!

. . .

دیگه داری اعصابم رو خرد می کنی ،

برو ای گربه بد ! اینقدر میو میو نکن، گفتم که بهت چیزی نمی دم!

یه جایی خوندم آدما دو دسته اند :

 اونایی که اول فکر می کنند بعد حرف می زنند

      اونایی که اول حرف می زنند بعد فکر می کنند.

 ولی من نمی دونم چرا جزء هیچ کدوم از این دسته ها نیستم ، شاید برای اینه که زیاد حرف نمی زنم چون می دونم زبان سرخ ، سر سبز را می دهد بر باد

یا برای اینه که زیاد فکر نمی کنم یا شاید هم هر دوش، نه فکر می کنم نه حرف می زنم

یا شاید جزء آدما به حساب نمی یام  ، پس جز چه موجوداتی هستم ، شاید ...

این هم عاقبت فکر کردن من !.

           همون بهتر که نه حرف می زنم نه فکر می کنم !

اصلاْ در این دنیا، کی می دونه باید چکار کرد؟! فکر کنم اغلب، تعطیل رسمین!

بعضی وقتا در زندگی درست مثل گوسفند رفتار می کنیم، همینطوری سرمون رو زیر می اندازیم و یه کاری رو انجام می دهیم . ..

   ولی وقتی فکرشو می کنم می بینم در بعضی کارا گوسفند بهتر از آدما عمل می کنه ، سرشو زیر می اندازه علفش رو می خوره و حواسش به کاری که داره انجام میده است و کاری هم به بقیه چیزا نداره !!!

پ.ن : قبلاً طبق قضیه حمار، ثابت شده بود که آدما بعضی وقتا خرتر از خر عمل می کنند، حالا هم که اَنگ بدتر از گوسفند بودن رو  به آدما چسبوندم، خدا عاقبت ما رو به خیر کند!

میاد

         نمیاد

   میاد

         نمیاد

میاد

    . . .

مثل این که امروز هم نوشتنم نمیاد

                            پس فعلاً تا بعد!!

خدایا در بودنت شکی نیست و در حکمتت نقصی

          ولی چه کنیم که عقل ما ناقص و 

                                     از درک وجودت عاجز

دیر زمانی است این بنده حقیر

                تو را از یاد برده و از حکمتت غافل

و راه نادانی در پیش گرفته است

             تو خود می دانی بندگانی چون من

                               سست اندیشه هستند و 

                               تحمل آنان در برابر امتحانی اندک

پروردگارا ما را ببخشا   گر در مسیر زندگی خطایی از ما سر زند

   و ما را یاری رسان   تا گرفتار دام شیطان نشویم .

                          الهی به امید تو

ش‌-       الو ..سلام .. عسل تویی؟!

 ع -     آره ..چطور؟!.... اِ شینا خودتی؟

ش-     آره .. شما؟

 ع-      هیچی ، مثل اینکه اشتباه گرفتم!!!

............... 

پ.ن: بعضی وقتا خودمون هم نمی دونیم می خواهیم چکار کنیم و در زندگی دنبال چی هستیم!!!!!!!!!

      سال 86 هم کم کم داره از راه می رسه                  

      همین طور که می دونید امسال سال خوکه                

      میگن فیزیک بدنی خوک طوری است که در حالت معمولی نمی تونه

      به آسمون نگاه کنه !                               

      با اینکه می دونم همه می خوان کلاس  بگذارند و            

     بگن سرمون شلوغه ولی                               

      گاهی هم به آسمون نگاه کنید و خدا رو از یاد نبرید ...تا کسی شما 

      رو یه ... ندونه!                      

      امیدارم امسال سال خوبی براتون باشه                      

      پ.ن البته برای خودم هم همچنین!

همه که نباید در یک کارخانه مدیر باشند !

             همه که نباید در یک فیلم ، بازیگر باشند !

پس هر نقشی در زندگی داری ،

اونو مهم بشمار و سعی کن در اون مفید باشی.

آفرین ، نمرت بیسته! 

پ.ن :

سبز چون خورشیـد

                           آبی چون آسمان

قرمز چون سبزه زار

                           زرد چون دریـــــــا

       سفید همچون ماه روشن

ماهی در گوشه دل

                          می تپد در ورای آسمان

پ.ن. فقط سعی کردم دنیامو یه کم رنگی کنم. امیدوارم موفق شده باشم!

حالا که عصر تکنولوژی است حیف است که دنیا رو سیاه و سفید ببینم !!!

به نظر من، آدم و شینا دو کلمه متضادند!

       اگه با هم جمع کنیم، کم می شن.

         اگه با هم ضرب کنیم، تقسیم می شن.

              خدا نکنه به توان برسند . . .

آخه کسی تو این دنیای متضاد، کسی رو می شناسه که عاقل باشه!

              ... خوب راستش می خوام اونو هم دیوونه کنم

اونوقت اینطوری می تونم یه تیمارستان جهانی درست کنم، حالا بیا و ببین .

ثبت نام هم برای عموم مجانی است، حتی شما!

پ.ن : خدا به ما عقل دهد . . .

دارم خودمو بهش عادت می دم، چون چاره ای برام نمونده

          شاید این آخرین راه نباشه، اما . . .

دارم عمرم رو با اون سپری می کنم، چون تنها همدمم شده

از دور صدایی می آید

صدایی نامفهوم      صدایی فریاد مانند

        فریادی شلیک مانند       فریادی سکوت آور

همه خاموش می شوند      اشیاء در نگاهت به حرکت در می آیند

                              و تو تنها، در سایه سکوت محو می شوی

حس تنهایی تو را فرا می گیرد

           اکنون ترس تنها صدای توست

صدایی می آید. . . آری، صدای ترس دیگران است

 خوشحال می شوی،   تو تنها نیستی

امید در تو می جوشد      ترس ها، فریاد می شود

                     فریادی که جوابگوی سکوت است

                         فریادی که از جنس نور است!

                                       - ولی من می دونم هیچی نمی فهمم!

اگه حس می کنید که الان در باغ وحش زندگی می کنید، نگران نباشید، چون این حس (طوطی بودن) به من هم دست داده !

اگه نه، مطمئن باشید، در این جنگل دنیا، یه وقت این حس به شما هم دست خواهد داد. پس عجله کنید حیوونای مناسب خودتون رو پیدا کنید !

صورتکی که تمام عمر روی صورتش بود یه لحظه برداشت ، رفت جلوی آینه ،

الان می تونست چهره ی واقعی خود رو ببینه ولی چه فایده ، اینطوری دیگه خودش رو نمی شناخت ، پس دوباره صورتک رو به صورتش زد . این کار همیشه اش بود ولی نمی دونست لازمه تغییر ، از خود گذشتن و برای مدتی تحمل کردن است .

یه قلم و کاغذ بر می دارم ، می خوام هر چی اعتراف دارم برای خدا بنویسم

راستی کسی می دونه خدا چطور برگه صحیح می کنه (وجبی صحیح می کنه؟!) ، زیاد بنویسم یا کم ، خدا به خط خطی هم نمره می ده ؟! آخه می دونید چیه ، خیلی به نمره اش احتیاج دارم ،

                   اصلاً هر چی بلدم و می تونم می نویسم . . .

پ.ن : کسی یه کاغذ اضافه داره!

پ.ن (برای خدا ) : خدا اگه نمره ام ندی مشروط میشم ، منو می بخشی! (اینو بالای برگه ام می نویسم !)

پ.ن2 : ببخشید فقط یه دونه کاغذ دیگه می خوام ، کسی داره . . افسوس

دوست داشت طنابی پیدا کنه که باهاش تاب بسازه

  دوست داشت طنابی داشته باشه که بتونه طناب بازی بکنه .

   طنابی رو می خواست که بتونه او رو از ته چاه بیرون بیاره

    طنابی که باهاش دوست باشه!

ولی وقتی اون طناب رو پیدا کرد ، اولین کاری که کرد خودشو باهاش دار زد !!

دوباره در خیــــــــــــــالم          پرنده ای تنهـــــــایم

در آسمــــــــــــــان ابری          دنبال سر پنــــــاهم

در جستجــــــــوی نورم          در اوج آسمـــــون ها

شـــــاید باریکه ی نوری          آیـــد به دیـده ی من

اوج می گیریم در خیالم          به دوردست می روم

در سایه ی عبـــــــــورم          نوری درخشـــــان آید

این نور از زمیــــن است          از نقطــه ای که رفتم

از جایی که من نگشتم          جایی که من هستم

همیشه با خیـــالم        دور میشم از کنارت

با این که در زمینی        من در اوج خیــــالم

                               "من دورم از نگاهت"  شینا

پ.ن: دوستان که ابر رو می دونند چیه!

پس مواظب باشند وقتی می خوان رویش راه بروند !

خوب دوستان  منحنی رشد من بود که اشاره شد (بند انگشتی نیستم ، با مقیاس فرضش کنید )

اون خط خطی های دورش رو هم ول کنید ، یه لحظه حس یه نقاش بزرگ بودن بهم دست داد !

هی روزگار ، واقعاً دنیای بیرحمیه ! چه زود باید بزرگ بشیم . چه عالمی داشتیم در این بچگی : شیر ، دیش ، بوس ، لالا ، تنها اشتباهمون این مورد دومی بود که اونم مهم نبود ، ولی الان چی !!!؟

-----------

اگه خواستید دانلودش کنید :

نظر به استقبال دوستان ، در 60 ثانیه هم براتون می گذارم :

"اگر عمر را به 60 ثانیه قسمت کنیم ، فقط یک دقیقه کافی است تا آن را از دست بدهیم، پس مراقب در 60 ثانیه های عمر خود باشیم ! "

-------------

پ.ن1: ممکنه روزی سخنان گهربار! من در مجله های معروف به عنوان شینای!!! بزرگ ثبت بشه!!!؟-->نتیجه اخلاقی : فعلا شیرم رو بخورم

 پ.ن2:راستی اگه گفتید عکس پایین چیه :

تیک تاک عمر ، سکوت لحظه ها را می شکند

                             فرصت ها ثانیه ای بیش نیستند

ثانیه شمار عمرمان را

                             با بی خیالی سپری نکنیم

---

پ.ن1 : ببخشید وسط سطل آشغال دیدنتون مزاحم شدم ، پیام بازرگانی بود !!!

پ.ن2:برای بار دوم ببخشید ، دوستان منو جوون 60 ساله فرض نکنند ، که این قدر نصیحتتون می کنم ، بابا من هنوز یک جوون 9 ساله ام !!!

جاده خاکی قدیم را

                             اکنون برف رؤیــا پوشـانده

آسمان آبی دیروز را

                             امروز فرشی ابـــری گرفته

دوران دور کودکی را

                             گذر عمر ، جوانی ساخته

جوانی با هزار امید و آرزو

                             جوانی در بنــد عصر امروز

جوانی که در افسوس گذشته

                             جوان بودن یــــادش برفته

سخن کوتاه کنم ای دوست

                            تا جوانی ، قدر جوانی بدان

يه روز در سطل آشغال خونمون رو باز کردم ، خيلي بوي بدي داشت ،

اصلا قابل تحمل نبود ، شما هم اگه مي خوايد

ذهنتون نگنده و بو نگيره هيچ وقت

در سطل آشغال ذهنتونو بلند مدت نبنديد !

خطر انفجار هم وجود داره ،  

حواستون باشه . از من گفتن بود ،

باقيش دست خودتونه ، يعني ذهنه خودتونه

آشغالش را در خیابان می اندازد ، می گویم ننداز

                                     باز هم می اندازد .

خلاف ، رانندگی می کند ، می گویم نرو

                                     باز هم می رود.

بی نوبتی می کند ، می گویم نکن ،

                                     باز میکند طلبکار هم می شود ...

دزدی می کند ، پول مردم را می خورد ،...

                        من دیگر چیزی نمی گویم

                        من چشمم را می بندم

من به خواب می روم ، همه به خواب می روند

همه خواب هستند و بیدار کردن چه مشکل .

همش دارم به این فکر می کنم که

                     وقتی کسی خوشحال نباشه

                             چطور می تونه یکی دیگه رو خوشحال کنه

                      وقتی کسی خودشو نفهمه

                              چطور می تونه یکی دیگه رو بفهمه

                       وقتی کسی خجالتیه

                                 چطور می تونه با یکی حرف بزنه

                         وقتی کسی . . .

ولی همه این ها باعث نمی شه که همدیگر رو دوست نداشته باشیم .

در ديار ياران                تو را چکار است

در ديده ي دوستان           تو را که ببيند

  در ناله ماه تنها               تو را چه نفع است

در پاييز درون ما                  تو را چه غم است

در باران چشم ما             تو را به چه انتظار است

                انتظار ، انتظار، انتظار

                                                 انتظار گل سرخ

                                              به زيبايي توست

                      انتظار ديدن نور

                          اميد زندگيم است

 آري انتظار چه زيباست !

خداحافظ اوس کریم

دیگه هوا کم کم سرد شده و ما

از اوس کریم خداحافظی کردیم ،به خاطر یک سردی از یک سردی دیگه گذشتیم .

ولی عظمت این کجای و اون کجا . همیشه چنین گذاری لازم است .

چند روز پیش اولین برف هم اومد

خیلی غیر منتظره بود .

 سفیدی برف مرا به رؤیا برد رؤیایی دور ،

رؤیایی سفید ، حیف که سریع آب شد و دوباره به دنیای واقع برگشتم

همیشه رؤیاها کوتاه هستند . اونچه مهم است اینه که بتونیم در دنیای واقعی ، رؤیایی زیبا خلق کنیم همچون سفیدی برف .

خیلی بده که همه از نقطه ضعف های آدم اطلاع داشته باشند

از اون بدتر اینه که بخوان به خاطر اون نقطه ضعف ها

تو رو اذیت کنند .!!!

                                        خدا به داد ما برسه !

سنگ   کاغذ   قیچی . . . سنگ   کاغذ   قیچی

همیشه وقتی می خواستم یه کاری رو انجام بدم ، این بازی رو می کردم

همیشه هم نتیجه اش درست در می اومد . . .

              ولی اینو دیر فهمیدم که این خودم هستم که برنده و بازنده بودنم رو مشخص می کنم

                                                                                 نه یک بازی !

  منتظر یک ندا

 با یک صدا              از جا می پرم

شاید تو باشی  شاید...

منتظرم

        منتظرم با یک نگاه ،

کسی می آید         با هزار امید

شاید ببینمت  شاید...

------نمی دانم ، شاید این کار تو >

                     حاکی از شروع یک رویا باشد

                       شروع یک روشنایی

           شاید...

امروز که داشتم راه می رفتم

           بوی نم بارون هوا رو گرفته بود

یه نفس عمیق کشیدم ، واقعاً چه حسی داد !

یه لحظه فکر کردم   که خدایا زندگی چقدر می تونه

                       قشنگ باشه و ما آدما با

                  غم ، ترس ، تنبلی و خیلی چیزای دیگه

                                            اونو خراب می کنیم .

خدایا شکر به خاطر نعمت هایت.

ابر در چمن زاري است که من عبور مي کنم

   در حالي که من مي گريم ، سبزه ها

            چه خوشحال ، آيا به خاطر من است؟

 نه اينطور نيست!

                   من هنوز مي گريم ، درختان

              مي خندند ، آيا به خاطر من است ؟

               ابرها در گذرند ، رود ، باد ، خورشيد

            همه مي خندند و من مي گريم

آيا همه به خاطر من می خندند ؟

نه نه اين امکان ندارد

  ما مي خنديم ، اکنون

                     دنيا چه زيباست ، همه مي خندند

                     آري اين است زندگي  

بالا ،      پایین

         چپ ،            راست

از بالا به پایین می رم ، از چپ به راست . . .

   اصلاً نمی دونم کجا هستم ،

        فکر می کنم گم شده باشم .

همیشه اینطور می شه ، شاید تا حالا

             10 بار این مسیرو رفته باشمو برگشتم

ولی نمیدونم چکار کنم ، هنوز تو شکّم ، یعنی

                         از خودم مطمئن نیستم .

تازه شروع کردم خرده کلمه ای سر راهم بریزم

                      تا بار بعدی دیگه گم نشم . . .

در غروب ، آسمان دلم می گیرد

    دلتنگم ، دلتنگ نور

                دلتنگ روشنایی

تاریکی ، شب ، همه در انتظارم و من

                                دلتنگ خورشید

شب فرا می رسد

        ماه در آسمان

                ستارگان چه زیبا

خورشید ، ماه ، ستارگان

        در وجود آسمانیت معنی دارند

دلتنگیم به خاطر خورشید نبود

        دلتنگیم از ترس بود

                ترس از دست دادن تو

  شینا / از مجموعه تقدیم به تو

چرا داري با من حرف ميزني ،

مي دوني چيه ، داري فکر مي کني که

من خيلي نفهمم تو اگه با خر حرف بزني ، زودتر جوابتو مي ده ،

 ...                                        

                 -مي دوني چرا ، چون همزبون خودته !

کوله پشتی .............1000 تومان

کارت اعتباری.............2000 تومان

آبرنگ در حد نو ...... .....500 تومان

کلاسور .......................100 تومان

کیف پول .......................100 تومان

 بقیه موارد به صورت اشانتیون داده می شود  . (با انتخاب خودتان)

به تیتر توجه داشتید یا نه : فروش اجناس به قیمت دزدی از دانشجویی !!!

همه جور دزدی رو دیده بودیم الا اینطورش رو ، تو دانشگاهو سر کلاس .

حالا سعی می کنم بد نگاه نکنم حتماً اشتباهی کیف رو برداشته ، حتما دانشجو نبوده ، حتماً . . . واقعاً نمی دونم چی بگم . آخه اصلاً انتظار این کارو نداشتم ، لااقل تو دانشگاه بعید می دونستم . امیدوارم سر شماها نیاد .

خيلي جدي دارم مي گم ، لطفاً جو گير نشويد .

خيلي وقتا پيش مياد که فقط به خاطر اين که

حس جمع گرفتتتون! يه کارايي رو مي خوايد انجام بدين

که به عقل فيل هم نمي رسه ،

فيل شنيديد درسته حالا يه کم مي تونيد به عقل خودتون شک کنيد .

ببينيد آيا لازمه اين کار رو انجام بديد ، بعداً قرار نيست پشيمون شويد و ولش کنيد.

اگه قلبتون داره تند ميزنه ، يه کم صبر کنيد تا آروم بشه نفس عميق بکشيد

بعد راحت مي تونيد تصميم بگيريد که آيا لازمه اين کارو انجام بديد يا نه .

اونوقت اگه ديديد درسته شک نکنيد بريد جلو ، مي تونيد همه مشکلات رو با اين حستون حل کنيد.

-       خيلي مغروري ، آره واقعاً خيلي خودبيني ، فقط به فکر خودتي ، ناسلامتي من .... يه کم بيا پايين تا ما رو هم ببيني ، آخه نمي دونم اين غرورت ماله چيه انگار از دماغ فيل افتاده اي ، الان حس موش آبکشيده بهت دست داد ، آره مي دونم . حقت هم همينه ، بيشتر از اين لياقتت نيست ....

-       حرفا تو زدي حالا يه کم به حرفاي من گوش کن ، آره قبول دارم يه کم مغرورم ولي به خدا همش اين نيست ، چرا اينطوري فکر مي کني ، فکر نکردي با اين حرفا ممکنه يه کسي رو داغون کني و خودتو هم ناراحت کني ، هزار تا فکر و خيال بيهوده کني در حالي که هيچ تاش درست نيست ، فقط خودتو بدبين کردي ....

ولي من مغرور نيستم ، فقط يه کم يه کم خجالتي ام ، آره درست شنيدي خجالتي ، حالا اين غروره ، خودبينيه ؟ مي دونم تقصير تو نيست ولي دست خودم هم که نيست به نظر تو چيکار مي تونم بکنم ، خودم هم ديگه از دست خودم خسته شده ام ، منتظرت هستم .

آخرش همه چیز دنیا سفید و سیاه می شن .

 یا آدما سیاه یا سفیدند .

   سفیدا سیاه ، سیاها سفید می شن .

      شبا روز ، روزا شب می شن .

این فکره که می مونه . اگه فکر سفید باشه ،

       هم سیاه ، هم سفید

          هر دو شون قشنگن حتی شب تاریک

 اگه فکر سیاه باشه ، دیگه سفید و سیاه

                                      چه فرقی دارند

                                    هر دوشون زشتند .

تا کي قرار است غصه هاتو ، تو خودت دفن کني

 ، تو نمي دوني ، ولي من خيلي خيلي خوب مي دونم

 آخرش عقده اي ميشي ، بهت ميگن قبرستون متحرک !!!،

 زندگي خودتو از بين مي بري ،

 البته اين چندان مهم نيست ،

ولي با اين کار زندگي خيلياي ديگه رو ممکنه خراب کني

 که اين از همه مهمتره ، پس خودتو خالي کن ،

آدم باشو به آينده ات فکر کن ،

بدون که فقط خودتي که زندگي خودتو خراب مي کني ،

مي توني خيلي راحت باشي ،

درست باشي ،

 مي دونم خيلي سخته

 ولي بالاخره هر مشکلي يه راه حلي داره .

شايد خدا رو فراموش کردي

ولي بدون که بدون اون هيچ چيز درست نميشه .

هميشه اميد داشته باشو راهت رو ادامه بده .

با نام خاتم کار پروانه ها

سطل آشغال بهترين مخفيگاه  ذهنه  ، چون براي کسي مهم نيست که توش چيه !

 واقعاً کي مي خواد بدونه تو سطل آشغال چيه ؟!!

 پس هر چي هر چي بخوام مي نويسم

 حتي اگه به نظر آشغال بياد و بدرد نخوره ، ولي دلم مي خواد از فکراي تميز و

دوست داشتنی و بدون بو استفاده کنم تا سطل آشغالم خوش بو باشه يا

لااقل ديگه بو  نگيره (البته اميدوارم)

                                           پس شما هم مي تونيد نگرش خودتون رو

                                         نسبت به سطل آشغالم  عوض کنيد اينجوري لا اقل

                                        با ديدن هر سطل آشغالي به ياد من نمي افتيد !

-------

خيلي دوست دارم اين سطل آشغال به من کمک کنه

 تا حرفام رو بزنم مهمتر از اون بتونم بنويسم هر چي دلم بخواد ،

حتي چيزايي که مسخره باشه فقط براي اين که يه چيزي گفته باشم

 و خودم رو راحت کنم.

ميدونم بعضی وقتا ، بعضي حرفا اصلا جالب به نظر نمياد ،

 ولي دوست دارم ادامه بدم ، اين سطل آشغال که بيخودي نيست ،

 اصلا به چه کسي مربوطه براي همين ساختمش ديگه .

شما هم اگه حرفي داشته باشيد ، يه حسي و يا هر چيز ديگه اي ،

 مي تونيد تو سطل آشغالم بنويسيد ،

 اصلا شما هم راحت باشيد و حرفتون رو بگيد ...                                              

                                             و لي خواهشا سعي کنيد خوش بو باشه .