دیوارهای کثیف، ماشین های خاکی،هوای پر از دود و ترافیک زیاد

                                                          چشمانم را خسته می کند

                   چشمهایم را می بندم تا شاید آرام شوم

          بوق ماشین ها، سر و صدای زیاد و هیاهوی شهر

گوش هایم را آزار می دهد

                   گوشهایم را می گیرم . . .

همه جا تاریک است، هیچ سر و صدایی نیست،

                             خودم را تنهای تنهای در جنگلی تاریک می بینم

تنهایی به شدت آزارم می دهد، حس ترس مرا فرا گرفته

                                                گذر زمان برایم نامفهوم است .. .

ناگهان حس ضربه ای مرا به خود می آورد. . .

                   ایستگاه آخر بود، باید پیاده می شدم.

      از ایستگاهم گذشته بودم و به ناچار باید پیاده برگردم .

• • • • •

"یا با مردم بودن و تحمل کردن

                                      یا تنها بودن و از دنیا عقب ماندن"